Książeczka A5 (ok. 14 × 20 cm) z laminowanymi, wytrzymałymi stronami
Krysia i wielka kłótnia o zabawkę
Twoje dziecko długo i starannie buduje najwyższą wieżę z klocków, a dwuletni braciszek przewraca ją niechcący, bo chciał pomóc. Złość jest ogromna: „Zawsze muszę mu ustępować!”. Tata traktuje to poważnie i pokazuje, co można zrobić ze złością, jak bronić swojej budowli i jak znaleźć rozwiązanie dobre dla obojga. Ciepła książeczka o starszym rodzeństwie, granicach i dogadywaniu się.
- Gotowa bajka z morałem. Ty dodajesz imię i dedykację
- Książeczka i PDF z ilustracjami z podobizną Twojego dziecka (z 2–3 zdjęć)
- Imię dziecka odmienione w całej bajce
- Książeczka w 3–5 dni roboczych, dostawa gratis od 199 zł
- E-book, piosenka i audiobook e-mailem w 24 h
- Drukujemy w Polsce, bezpieczna płatność
Tak wygląda ta bajka w środku
24 rozkładówki: na każdej ilustracja i tekst obok, jak w książeczce A5. Pokazujemy kilka, resztę odkryjecie razem.
Deszczowa sobota
W sobotę od rana padał deszcz. Krople stukały w szyby, a po kałużach skakały małe kółeczka. Krysia siedziała przy oknie i uśmiechała się szeroko. Deszczowa sobota to najlepszy dzień na budowanie!
Krysia miała wielki plan. Dziś miała powstać najwyższa wieża z klocków, jaką ktokolwiek widział w tym domu. Wyższa od fotela. Może nawet wyższa od taty!
Bum!
Braciszek złapał najmniejszy klocek, jaki leżał na dywanie. Chciał dołożyć go na sam szczyt, tak jak starsza siostra. Podreptał szybko do wieży, wyciągnął rączkę wysoko, wyżej, jeszcze wyżej… i potknął się o własną stopę.
BUM! TRACH! ŁUP!
Klocki rozsypały się po całym pokoju. Czerwony daszek potoczył się pod kanapę. Z najwyższej wieży na świecie została tylko kupka kolorowych klocków.
Kiedy złość ma słowa
Po chwili Krysia odezwała się cicho:
– Jestem zła, bo budowałam tak długo, a teraz wszystko leży na podłodze. I jestem zła, bo zawsze muszę mu ustępować.
Tata nie powiedział „przesadzasz”. Nie powiedział też „jesteś starsza, więc musisz ustąpić”. Pokiwał głową bardzo poważnie.
– Dziękuję, że mi to powiedziałaś. Teraz wiem, co czujesz. Opowiesz mi, kiedy musisz ustępować?
Oczami malucha
– A teraz zagadka – powiedział tata. – Jak myślisz, po co braciszek podszedł do wieży?
Krysia przypomniała sobie mały klocek w jego rączce.
– Chciał… dołożyć klocek? Chciał się bawić razem ze mną?
– Właśnie. On cię podziwia i chce robić wszystko tak jak ty. Ale małe dzieci dopiero uczą się ostrożności. Ich nóżki jeszcze się plączą, a rączki nie wiedzą, jak dotykać delikatnie. Nie zrobił tego złośliwie.
Wieża do burzenia
Potem Krysia przyniosła z kąta wielkie, miękkie klocki z pianki. Ustawiła z nich na dywanie chwiejną wieżę.
– To jest specjalna wieża do burzenia – ogłosiła. – Tylko ta jedna. Proszę bardzo!
Braciszek pchnął ją rączkami. Bum! Klocki poturlały się po dywanie, a on zanosił się śmiechem.
– Jeszcze! – zawołał.
I Krysia budowała jeszcze raz. I jeszcze. Sama też śmiała się do łez.
Najwyższa wieża
Gotowe! Wieża była jeszcze wyższa niż rano. Stała prosto i pewnie na szerokiej podstawie, z czerwonym daszkiem na samym czubku.
– Wieeeza! – piszczał braciszek i klaskał w rączki.
– Moja wieża z twoim daszkiem – powiedziała z uśmiechem Krysia.
Tata zrobił zdjęcie. Stali na nim obok siebie, siostra i braciszek, i oboje uśmiechali się od ucha do ucha.
Krysia jest bohaterem także na ilustracjach
Do książeczki i PDF dodajesz 2–3 zdjęcia dziecka. Na ich podstawie, z pomocą AI, rysujemy je na ilustracjach, na których pojawia się bohater, w stylu tej bajki. Automat porównuje twarz na ilustracjach ze zdjęciami, a ilustracje budzące wątpliwości ogląda nasz zespół.
Zdjęcia trafiają do prywatnego magazynu, nie publikujemy ich i nie używamy do trenowania AI. Piosenka i audiobook wymagają tylko imienia.
Mogę bronić swoich rzeczy i jednocześnie dogadać się z braciszkiem.
- Gdy rośnie złość: dmuchanie na świeczkę, czyli wdech nosem jak przy wąchaniu kwiatka i długi wydech ustami
- Mówię, co czuję i czego potrzebuję: „Jestem zły/zła, bo…, proszę…”
- Kiedy wszystko jest za trudne, idę na chwilę do spokojnego kącika
- Bronię swojej budowli spokojnie: „Stop, proszę, nie dotykaj”, a gdy to nie działa, wołam dorosłego
- Buduję na stole, poza zasięgiem malucha, a jemu daję osobną wieżę do burzenia
- U nas obowiązuje zasada: najpierw pytamy
W ostatnich scenach dziecko samo, bez podpowiedzi dorosłych, używa tych sposobów przy nowym kłopocie: braciszek ciągnie jego misia za łapę. Złość jest w książeczce w porządku: nikt nikogo nie bije, nie przezywa i nie słyszy „ustąp, bo jesteś starszy”.
O czym jest ta bajka
W deszczową sobotę Twoje dziecko buduje wymarzoną wieżę z klocków. Tata zdradza sekret budowniczych: wysoka wieża potrzebuje szerokiej podstawy. Piętro po piętrze, długo i starannie, aż wieża sięga do ramienia. Wtedy budzi się dwuletni braciszek. Chce dołożyć swój klocek na sam szczyt, potyka się o własną stopę i… bum! Z wieży zostaje kupka klocków, a z bohatera wybucha złość: „Zawsze muszę mu ustępować!”.
Tata nie mówi „ustąp, bo jesteś starszy”. Najpierw pomaga się uspokoić: dmuchanie na świeczkę, spokojny kącik, zdanie „Jestem zły/zła, bo…”. Potem słucha, kiedy dziecko czuje, że zawsze musi ustępować, i przyznaje, że to może być trudne. Uczy, że moja budowla jest moja i mogę powiedzieć „Stop, proszę, nie dotykaj”. A zaraz potem pyta: po co braciszek podszedł do wieży? Maluch chciał się bawić razem, a małe dzieci dopiero uczą się ostrożności.
Razem wymyślają plan dobry dla obojga: prawdziwa wieża powstaje na stole, a braciszek dostaje swoją „wieżę do burzenia” z miękkich klocków. Jest „psiepiasiam” od malucha i „dziękuję” od bohatera, nowa zasada „najpierw pytamy” i czerwony daszek, który maluch kładzie na szczycie. Wieczorem przychodzi nowy kłopot, tym razem z misiem, a bohater radzi sobie sam.
Dla kogo
- Starsze rodzeństwo, któremu maluch burzy budowle i zabiera zabawki
- Dzieci, którym trudno się dzielić i które często czują, że „to niesprawiedliwe”
- Dzieci, które przeżywają wielką złość i szukają sposobu, co z nią zrobić
- Rodziców, którzy chcą rozmawiać o kłótniach rodzeństwa bez szukania winnego
Od zamówienia do bajki na dobranoc
Wybierasz bajkę i wpisujesz imię
Bajka jest gotowa, wpisujesz tylko imię dziecka. Wybierasz formaty, a do książeczki i PDF dodajesz 2–3 zdjęcia. Zajmuje to około 3 minut.
Przygotowujemy Twój egzemplarz
Wstawiamy imię i dedykację do tekstu. Z pomocą AI rysujemy dziecko na ilustracjach (podobieństwo sprawdza automat, a wątpliwe ilustracje nasz zespół), a lektor AI nagrywa audiobook.
Odbierasz komplet
Pliki przychodzą e-mailem w 24 h, książeczka kurierem w 3–5 dni roboczych. Bez aplikacji i konta.
Zanim zamówisz
Najczęstsze pytania o tę bajkę, zamówienie i dostawę.
Dla jakiego wieku jest ta bajka?
Dla dzieci w wieku ok. 3–7 lat. Młodsze rozpoznają siebie w historii o zburzonej wieży, a starsze zaczynają rozumieć, że braciszek nie zrobił tego złośliwie, i uczą się szukać rozwiązania dobrego dla obu stron.
Jak rozmawiać z dzieckiem o złości po lekturze?
Zapytaj, co czuł bohater, kiedy wieża się rozsypała, i kiedy Twoje dziecko czuje się podobnie. Pobawcie się w dmuchanie na świeczkę: wdech nosem jak przy wąchaniu kwiatka, długi wydech ustami. Poćwiczcie zdanie „Jestem zły/zła, bo…, proszę…” i urządźcie w domu własny spokojny kącik. Ważne, żeby złość była dozwolona, a bicie i brzydkie słowa nie.
Czy bajka uczy, że starsze dziecko zawsze musi ustępować?
Nie. Tata przyjmuje poważnie słowa „zawsze muszę mu ustępować”, przyznaje, że to może być trudne, i uczy, że dziecko ma prawo bronić swojej budowli. Jednocześnie pomaga zrozumieć malucha, który chciał się bawić razem. Rozwiązanie uwzględnia obie strony.
Mamy młodszą siostrę, nie brata. Czy bajka pasuje?
Tak. Młodsze rodzeństwo w książeczce to dwuletni braciszek bez imienia, ale sytuacje i sposoby radzenia sobie ze złością są takie same przy każdym maluchu w domu.
Na czym polega personalizacja?
Podajesz imię i płeć dziecka. Imię pojawia się w całej historii w poprawnej odmianie, a dziecko jest bohaterem książeczki. W wersji z ilustracjami dziecko pojawia się też na obrazkach.
Co dokładnie dostanę?
To, co wybierzesz: książeczkę drukowaną A5 (ok. 14 × 20 cm) z laminowanymi, wytrzymałymi stronami, e-booka PDF, piosenkę MP3 z imieniem i audiobook MP3 czytany przez lektora (głos AI). W książeczce i PDF dziecko jest bohaterem także na ilustracjach. Pliki są Twoje na zawsze, bez abonamentu.
Jak powstają ilustracje z moim dzieckiem?
Do książeczki i PDF dodajesz 2–3 zdjęcia dziecka. Na ich podstawie, z pomocą AI, rysujemy Twoje dziecko na każdej ilustracji, na której pojawia się bohater, w stylu bajki. Podobieństwo twarzy do zdjęć sprawdza automat, a ilustracje, co do których ma wątpliwości, ogląda nasz zespół. Do piosenki i audiobooka zdjęcia nie są potrzebne.
Co dzieje się ze zdjęciami dziecka?
Zdjęcia trafiają do prywatnego magazynu na serwerach w Warszawie i nigdzie ich nie publikujemy. Widzą je tylko nasze systemy produkcji i zespół obsługujący zamówienia. Do narysowania ilustracji model AI dostaje wycięty kadr z twarzą. Nie używamy zdjęć do trenowania modeli AI ani do niczego poza Twoją bajką. O usunięcie zdjęć możesz poprosić w każdej chwili: [email protected].
Czy mogę kupić samą piosenkę albo audiobook?
Tak. Każdy format można kupić osobno. Do piosenki i audiobooka zdjęcie nie jest potrzebne. Z książeczką drukowaną dodatki są tańsze.
Czy jest wersja dla dziewczynki i dla chłopca?
Tak. Tekst jest napisany osobno dla obu wersji, z poprawną odmianą w całej bajce.
Czy nietypowe imiona też zadziałają?
Tak. Imię odmieniamy przez przypadki, a przed realizacją sprawdzamy odmianę ręcznie.
Ile czeka się na zamówienie?
Pliki cyfrowe wysyłamy e-mailem w ciągu 24 h. Książeczka drukowana: druk i wysyłka w 3–5 dni roboczych.
Czy mogę dodać dedykację?
Tak. W książeczce i PDF jest na pierwszej stronie, a w nagraniach lektor czyta ją na początku.
Podobne bajki
Niezwykły prezent
3–7 lat
Wielka podróż między planetami
3–7 lat
Dzień w straży pożarnej
3–7 lat